Tanıyorum artık kendimi yada tanımaya başladım.

İnsanları okumayı bilen biriyim.  gülücükler gülmeler çok şey anlatabiliyor bazen. Bu olaylar sizede olmuyormu bana çok oluyor. İnsan sarrafı gibi olmaya çalışıyorum heralde.

Tiyatrodur hayattır derken kendimi baya bir geliştirmişim. Bir olaya bakarken direk değil etrafına sonra konuya bakıyorum. Birinin bi kusuru varsa söylemiyorum artık kendisi bulsun. Bemi ilgilendirmiyor.

Uçurumdan itmek istedim insan sayısı 4 geçti. Ama uçurumdan düşmesin diye kendimi atabiliceğim insan sayısı daha fazla.

uzun zamandır yazmıyorudum blog’uma. İyi oldu içimi döktüm kendi TV’me .

Hee bu arada radyoda çalmaya başladım. Süpriz olsun şimdilik . Sonra anlatıcam bu radyo olayını size.

Dipnot # Güzel bir gülümsemeyi görüpte değişmeye çalışan bir hayatım var

Uzun süredir mim almıyordum… Ali göndermiş sağolsun biraz blog’a canlılık getirdi. Mim’in konusu başlıktan belli olduğu gibi lakapların.

İlkokulda lakabım vardı neyse size lakaplarımı sıralayayım…

Dombili: Biliyom iğrenç… İlkokul yıllarımda baya bir irice olduğum için bu lakap takılmıştı alınmıyordumda. Çünkü öyleydim. ( Sonradan boy falan uzadııı Bööböbö: Utandım .:D )

Uur: Genelde insanlar “uğur” der ama “uur” olarak çıkar. 4 5 seneden beri bu lakabı takma isimi kullanmaktayım.

Fırlama: Bu lakabı bu sene taktılar yerimde durmadımdan sanırım. Arkadaşın boxer’ını sinsice yaklaşıp çekmem gibi. Fazla abartıyorlar bence…

Benim lakaplarım bunlar, mim’i blog dünyasında en son ben cevaplıyorum. göndercek blogcuda yok zatii. Kimseye gönderme gibi bir derdimde yok… Rahatım isteyen msnden ulaşabilir…

Kişisel sorunlarımla ilgili yazmayalı baya zaman olmuş dikkat ettimde.

Şu anda kalbim ağır geliyo. Dışarı akıcak gibi geliyo. Zanetmeyin sakın blogcumuz aşık olmuş, sevgisi akıcak . Yalnızlığım akıyor desem daha doğru olurdu.

Tiyatro beni bir süre oyladı hiç yalnızlığım veya başta sorunum aklıma gelmedi iyi bi uğraş oldu ama bitince tekrar melankolik uğur oldum .

Özelliklede yalnızlığın senin tipin ile geliyosa insan kendisinden nefret edip adeta tiksiniyor.

Birşeyler yaşarsın. Sonra olmaz gibi olur örtbas edersin. . Arkadaş gibi davranıp iyi tutarsın aranı, ama köpek gibi seviyosundur .

Herşeye rağmende sevmeye devam edersin.

Şu blog’a yazmaya başladımdan beri sürekli yalnızlığımla ilgili yazdım. Bende anlamış değilim. Benimki nasıl bir yalnızlık. . Sanırım odamda bana yer kalmayacak şekilde yalnızlıkla dolu olması. Daha fazla yazamıcam. Kalbim inanılmaz ağır geliyor

Yorum yokkk…

Valla, çok uzun zamandan beri böule tadını çıkarta çıkarya yazı yazmamıştım…

Tiyatro çanakkale derken, 4 5 ayım gitti ama çok eğlenceli geçti, süper arkadaşlıklar edindim ufak bir çevre sahibi oldum:P…

Çok şey değişti ufak ufak başlıyım, konuya girmem lazım ;

Yolda yürüşüyüm, basit bir insan yürüşüyüden daha fazla iyi bir hale aldı… Özgüvenim arttı ( Tiyatrodan olsa gerek.).

Yorgunda olsam her işin ucundan tutmayıda öğrendim yorgunum diye pes etmiyorum artık…

Fotoraflarda boyun çıkmasının çokkkkkkkkk önemli oldunu öğrendim . Mahir hocamdan öğrendim bunu. Selamlar bu arada hocam =) ( ” Boydannnnnn çek, boyyyy önemli ” ) Hiç bir zaman unutmicem hocam .

Haklı olsam bile karşındaki insan senden büyükse yinede sen haksız oluyorsun. Liseden sonra okulun önünde dövülceklere 2. isimde ekledi Diplomayı aldım gün:DDDDDDD Fovovovo …

Tek başında sahilde oturmak gibisi yok… Çok yorgundum… kaçtım okuldan aldım efesimi oturdum sahil kenarına kafamı iyice bir dinledim neydim ne oldum onun farkına vardım…

Dost dediğinide kokmuş boktan fazlası olmadını öğrendim.

Neden mutlu olmadım sorunun cevabı ağlamak değil aramak oldunu öğrendim.  Aradığımıda buldum sanırım. Bana şans dileyin.

Tiyator işini devam ettiriyoruz. Kendi klubumuzu kurmak üzereyiz.

Kısacası herşey çok iyiye gidiyor… Uyarı::Yazıyı okursanız eğer kulağınızı çekip sert bi yere vurunuz

İçkinin fotojenikliğide artırdınıda öğrendim misal ;

Eğer bu çocuk alkolik diye düşünürseniz yanlışşşşş ?!?! . Sadece kafamı dinlemek içerim… oda çok nadir…