Kişisel sorunlarımla ilgili yazmayalı baya zaman olmuş dikkat ettimde.

Şu anda kalbim ağır geliyo. Dışarı akıcak gibi geliyo. Zanetmeyin sakın blogcumuz aşık olmuş, sevgisi akıcak . Yalnızlığım akıyor desem daha doğru olurdu.

Tiyatro beni bir süre oyladı hiç yalnızlığım veya başta sorunum aklıma gelmedi iyi bi uğraş oldu ama bitince tekrar melankolik uğur oldum .

Özelliklede yalnızlığın senin tipin ile geliyosa insan kendisinden nefret edip adeta tiksiniyor.

Birşeyler yaşarsın. Sonra olmaz gibi olur örtbas edersin. . Arkadaş gibi davranıp iyi tutarsın aranı, ama köpek gibi seviyosundur .

Herşeye rağmende sevmeye devam edersin.

Şu blog’a yazmaya başladımdan beri sürekli yalnızlığımla ilgili yazdım. Bende anlamış değilim. Benimki nasıl bir yalnızlık. . Sanırım odamda bana yer kalmayacak şekilde yalnızlıkla dolu olması. Daha fazla yazamıcam. Kalbim inanılmaz ağır geliyor