Valla, çok uzun zamandan beri böule tadını çıkarta çıkarya yazı yazmamıştım…
Tiyatro çanakkale derken, 4 5 ayım gitti ama çok eğlenceli geçti, süper arkadaşlıklar edindim ufak bir çevre sahibi oldum:P…
Çok şey değişti ufak ufak başlıyım, konuya girmem lazım
;
Yolda yürüşüyüm, basit bir insan yürüşüyüden daha fazla iyi bir hale aldı… Özgüvenim arttı ( Tiyatrodan olsa gerek.).
Yorgunda olsam her işin ucundan tutmayıda öğrendim yorgunum diye pes etmiyorum artık…
Fotoraflarda boyun çıkmasının çokkkkkkkkk önemli oldunu öğrendim
. Mahir hocamdan öğrendim bunu. Selamlar bu arada hocam =) ( ” Boydannnnnn çek, boyyyy önemli
” ) Hiç bir zaman unutmicem hocam
.
Haklı olsam bile karşındaki insan senden büyükse yinede sen haksız oluyorsun. Liseden sonra okulun önünde dövülceklere 2. isimde ekledi
Diplomayı aldım gün:DDDDDDD Fovovovo
…
Tek başında sahilde oturmak gibisi yok… Çok yorgundum… kaçtım okuldan aldım efesimi oturdum sahil kenarına kafamı iyice bir dinledim neydim ne oldum onun farkına vardım…
Dost dediğinide kokmuş boktan fazlası olmadını öğrendim.
Neden mutlu olmadım sorunun cevabı ağlamak değil aramak oldunu öğrendim. Aradığımıda buldum sanırım. Bana şans dileyin.
Tiyator işini devam ettiriyoruz. Kendi klubumuzu kurmak üzereyiz.
Kısacası herşey çok iyiye gidiyor… Uyarı::Yazıyı okursanız eğer kulağınızı çekip sert bi yere vurunuz
İçkinin fotojenikliğide artırdınıda öğrendim misal ;

Eğer bu çocuk alkolik diye düşünürseniz yanlışşşşş ?!?! . Sadece kafamı dinlemek içerim… oda çok nadir… 