13 Mart 2009 tarihinde
Blogtan kategorisi için hazırlandı [entry_etiketler]
Kişisel sorunlarımla ilgili yazmayalı baya zaman olmuş dikkat ettimde.
Şu anda kalbim ağır geliyo. Dışarı akıcak gibi geliyo. Zanetmeyin sakın blogcumuz aşık olmuş, sevgisi akıcak 
. Yalnızlığım akıyor desem daha doğru olurdu.
Tiyatro beni bir süre oyladı hiç yalnızlığım veya başta sorunum aklıma gelmedi iyi bi uğraş oldu ama bitince tekrar melankolik uğur oldum .
Özelliklede yalnızlığın senin tipin ile geliyosa insan kendisinden nefret edip adeta tiksiniyor.
Birşeyler yaşarsın. Sonra olmaz gibi olur örtbas edersin. . Arkadaş gibi davranıp iyi tutarsın aranı, ama köpek gibi seviyosundur .
Herşeye rağmende sevmeye devam edersin.
Şu blog’a yazmaya başladımdan beri sürekli yalnızlığımla ilgili yazdım. Bende anlamış değilim. Benimki nasıl bir yalnızlık. . Sanırım odamda bana yer kalmayacak şekilde yalnızlıkla dolu olması. Daha fazla yazamıcam. Kalbim inanılmaz ağır geliyor 
25 Şubat 2009 tarihinde
Blogtan kategorisi için hazırlandı [entry_etiketler]
Spiderman orjinal adı, çocukluğumdan beri her oyununu, her çizgi filmini takip ederim. Hala daha ediyorum, öncelerden bitirdiğim bir oyunu vardı, spiderman ultimate, onu bu akşam tekrar bitirdim. Son sahnesi canımı aldı götürdü. Marry Jane Watson ve Peter Parker kafa kafaya son sahneyi, bitirdiler. Spid bile manita yaptı… İşte o sahne;
11 Şubat 2009 tarihinde
Blogtan kategorisi için hazırlandı [entry_etiketler]
Akkılandm gerçekten akkılandım…
Kendimi kabullendim. Gerçekten ucube oldumu, yalnız oldumu bunların hepsini kabullendim. Gaykedi‘nin kendini tanıma hakkında kısa bir cümle geçiyordu bir yazısında. Okudum ve akkıllandım. Kendini kabulle’nince eskisinden fazla bir sorunum kalmadı açıkcası. Traji komik ama doğrusu bu. Yalnızlımı ucubeliğimi kendime kabul ettirdim çok zor oldu. Hayatıma artık birinlerinin girmesi çok gibi o tıklık tıklım yalnızlıkla dolu kalbe yeni biri için bilmiyorum yer açabilirimiyim.
Kabullenme sürecinde, sevgilin olması gibi bişey yaşamadım. Çok tecrubesim bu konuda insanların yaptıları işlere karışıyorum. Sevgili sevgiliye gider bunu bilmiyodum. Kızdım bağırdım çağırdım. Yaşamadım bişi olduğu için kızdım belkide. Etrafımda tek değer verdiğim insanıda kaybetmekten korktum. Salak gibi kıskandım, onunda yalnız oldunnu düşündüm hep. Kaderimi benimle paylaşan bir dost oldunu düşündüm. Ama gerçekten şu hayata tek başıma yalnızmışım.
Yazı çok saçma bir yerden çok saçma bir yere gitti. Yazmıcam, drakuladan falan çıkarım devam edersem . Kötü oldum ağladım biraz daha ağlıcam sonra tekrar gülücem. Tırlaklarımı kesicem onu yaparken ya gülerim ya ağlarım…
Sevgili Günlük… # Uğur Tanrıver.
